کد مطلب: 16855 تعداد بازدید: ۶۲۱

احادیث امربه معروف ونهی ازمنکر

پنجشنبه ۵ آذر ۱۳۹۴

جهاد چهار پره دارد:

امربمعروف‏. نهى از منكر. پايدارى در جبهه ‏ها. دشمنى با فاسقان. هر كه امربمعروف‏ كند پشتيبان مؤمن است. و هر كه نهى از منكر كند كفار را زبون كرده. و هر كه در جبهه‏ ها بپايد هر چه بر عهده دارد پرداخته، و هر كه با فاسقان دشمن است براى خدا غضب كرده، و هر كه براى خدا غضب كرد خدا برايش خشم گيرد، اينست ايمان و دعائم و شعب آن. (تحف العقول،ترجمه کمره ای ص160)

 

مردم در باره خدا مترس زيرا بهترين گفته آنست كه عمل مصدقش باشد، در يك موضوع دو حكم صادر مكن تا كارت پريشان گردد و از حق بلغزى و براى همه رعيت خود بخواه آنچه براى خود و خاندانت ميخواهى و براى آنها مخواه آنچه براى خود و خاندانت نخواهى، و بحجت در نزد خدا بچسب و رعيتت را اصلاح كن، و در گردابها بسوى حق فرو شو، و در باره خدا از سرزنش هيچ كس مهراس و خود را استوار دار و اگر مرد مسلمانى با تو مشورت كرد او را نصيحت كن و براى خويش و بيگانه از مسلمانان نمونه باش امربمعروف‏كن و نهى از منكر نما و بدان چه تو را رسد صبر كن كه اين از كارهاى محكم است، و السلام عليك و رحمة اللَّه و بركاته. (تحف العقول،ترجمه کمره ای ص176)

 

نماز، نماز، نماز در زمينه خدا از سرزنش هيچ سرزنش‏كننده مهراسيد تا هر كه قصد بد بشما دارد و يا بشما ستم روا دارد از شما باز دارد، و با مردم خوشزبان باشيد چنانچه خدا بشما فرموده،امر بمعروف و نهى از منكر را وانگذاريد تا بدان شما سرپرست يا زمامدار شما شوند و سپس دعا كنيد و اجابت نشود.(تحف العقول / ترجمه كمره‏اى، متن، ص: 196)

 

 (3) 141- بپسرش حسن (ع) فرمود: تو را سفارش كنم بتقوى از خدا و برپا داشتن نماز بوقت، و پرداخت زكاة بجا، و تو را سفارش كنم بگذشت از گناه، و فرو بردن خشم، و صله رحم، و بردبارى در برابر نادان، و فهميدن دين و بررسى در كار، و وارسى قرآن، و خوش همسايگى، و امربمعروف‏، و نهى از منكر، و بر كنارى از همه هرزگيها در آنچه معصيت خدا است. (تحف العقول،ترجمه کمره ای ص-224)

 

سخن آن حضرت در امربه معروف‏ و نهى از منكر-

(3) اين كلام از امير المؤمنين (ع) هم روايت شده أيا مردم از آنچه خدا بدان اولياء خود را پند داده پند گيريد مانند بد گفتن او از ملايان يهود آنجا كه ميفرمايد (66- المائده) چرا كه ربانيون و احبار آنان را از گفتار خلاف خود باز ندارند- و فرمايد (81- المائده) لعن شدند آن كسانى كه كافر شدند از بنى اسرائيل- تا فرمايد- چه بد است آنچه ميكنند- و همانا خداوند آنها را بدان نكوهش كرد براى آنكه مى‏ديدند از ستمكارانى كه ميان آنها بودند كار زشت و فساد، و آنها را از آن نهى نميكردند بطمع آنچه كه داشتند، و از ترس اينكه در محذور واقع شوند با اينكه خدا ميفرمايد: (47- المائده) از مردم نترسيد و از من بترسيد، و فرموده (72- التوبه) مردان و زنان مؤمن دوستان همديگرند، و امربه معروف‏ مي كنند و نهى از منكر- خدا به امربه معروف و نهى از منكر بعنوان يك فريضه خود آغاز سخن كرده است. چه ميدانسته كه چون اين فريضه ادا شود و بر پا گردد همه فرائض از هموار و دشوار بر پا شوند، و اين براى آنست كه امربمعروف‏و نهى از منكر دعوت باسلام است بهمراه رد مظالم، و مخالفت با ظالم، و قسمت كردن بيت المال، و غنائم و گرفتن زكاة از جاى خود، و صرفش در مورد خود.( تحف العقول،ترجمه کمره ای ص240-241)

 

(4) 41- سه چيز است كه هر يك از ملوك آن را كم گيرد و در باره آن اهمال كند بر او دشوار گردد:

گمنام كم فضيلتى كه از جماعت كناره گرفته، و دعوت‏كننده ببدعتى كه امر بمعروف و نهى از منكر را سپر خود ساخته، و مردم شهرستانى كه براى خود رئيسى گرفته‏اند تا مانع سلطان شود از اجراء حكم خود در باره آنان. (تحف العقول،ترجمه کمره ای ص-333)

 

 (8) 18- همانا امربمعروف‏و نهى از منكر شود مؤمنى كه پندپذير است. يا نادانى كه مسأله آموز است، و اما كسى كه تازيانه و شمشير دارد، نه.(تحف العقول / ترجمه كمره‏اى375ص)

 

‏(9) 19-فرمود: همانا امر بمعروف كند و نهى از منكر نمايد كسى كه سه خصلت دارد: دانا است بدان چه‏ امر ميكند، دانا است بدان چه نهى ميكند، عادل است در آنچه امر ميكند و عادل است در آنچه نهى ميكند، با نرمش امر ميكند و با نرمش نهى ميكند.، متن، ص:376

79 - امام صادق (ع) فرمود: بامر بمعروف و نهى از منكر تنها كسى موظف است كه داراى سه خصلت باشد: بآنچه امر ميكند خود عمل كند و از آنچه باز ميدارد خود باز ايستد در امر و نهى‏اش بعدالت و مدارا رفتار كند.(الخصال، ترجمه فهری، ج 1، ص123

- امير المؤمنين (ع) فرمود: روز قيامت با هفت دليل با مردم احتجاج خواهم نمود: برپاداشتن نماز و پرداختن زكاة و امربمعروف‏و نهى از منكر و تقسيم عادلانه و دادگرى نسبت به رعايا و برپاداشتن حدود احكام الهى.( الخصال، ترجمه فهری، ج2، ص409

8- دو كس امربمعروف‏ميشوند

امام ششم فرمود همانا امربمعروف‏و نهى از منكر ميشوند مؤمنى كه پند پذيرد يا نادانى كه ياد بگيرد و عمل كند، اما كسى كه تازيانه و شمشير دارد مورد اين حكم نيست.الخصال ترجمه کمره ای، ج1،  ص 80)

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‏مَنْ أَمَرَبِمَعْرُوفٍ‏وَ نَهَى عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ دَلَّ عَلَى خَيْرٍ أَوْ أَشَارَ بِهِ فَهُوَ شَرِيكٌ.

(روضة الواعظين و بصيرة المتعظين (ط - القديمة)       ج‏2       365       مجلس في ذكر الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر .....  ص : 364)

پيغمبر (ص) روايت است كه فرمود: حق مجالس را ادا كنيد، پرسيدند حق مجالس چيست؟ فرمود: چشمانتان را فرو هليد و سلام را جواب گوئيد و نابينايان را راهنمائى كنيد و امربمعروف‏و نهى از منكر نمائيد.(مكارم الأخلاق / ترجمه ميرباقرى،ج‏1 ، ص 52 )

اصل امربمعروف‏آنست كه بقول من متنبه شويد و ولايت و امامت على و ائمه كرام عليهم السّلام را بسمع تلقى اصغا و استماع نموده بپذيريد و جمعى كه الحال درين محال حاضر نباشند آنها را اعلام نمائيد و آن طايفه را نيز امر بقبول قول و فعل آن ولى عز و جل و نهى از مخالف قول آن ائمة السبل كه امامان دين و مشكات هدايت رب العالمين‏اند نمائيد زيرا كه هر چه من مى‏گويم بموجب حكم قادر علام است و هيچ امربمعروف‏و نهى از منكر نيست مگر با امام عادل.(احتجاج طبرسی، ترجمه غفاری، چ1، ص246)

34قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ:أَمْرٌبِمَعْرُوفٍ‏صَدَقَةٌ، وَ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ صَدَقَةٌ.(هداية الأمة إلى أحكام الأئمة عليهم السلام       ج-4 ص 114)

بفرزند خود امام حسن فرمود سفارش ميكنم ترا به پرهيزگارى از خدا و نماز بوقت خواندن و زكات دادن در موقعش و بگذشت از گناه و فروخوردن خشم و صله رحم و بردبارى در مقابل نادان و تفقه در دين و پايدارى در كار و توجه به قرآن و رفتار نيك با همسايه و امربمعروف‏و نهى از منكر و پرهيز از تمام كارهاى زشت در هر موردى كه مخالفت و معصيت خدا است.(مواعظ امامان عليهم السلام ( ترجمه جلد 75 بحار الأنوار) ص  57 )

كنز الفوائد: محمّد بن سائب كلينى گفت وقتى حضرت صادق عليه السّلام بعراق آمد در حميره منزل كرد ابو حنيفه خدمت امام عليه السّلام رسيد و چند سؤال كرد از آن جمله پرسيد فدايت شوم امربمعروف‏چيست؟

ابو حنيفه گفت: مگر منكر اين نيست كه شخصى را ببينى مشغول معصيت خدا است او را بازدارى امام صادق عليه السّلام فرمود اين امربمعروف‏و نهى از منكر نيست اين كار خوبى است كه انجام داده.

بخش امامت ( ترجمه جلد 23 تا 27بحار الأنوار)       ج‏2  53 )

تفسير عياشى: عبد الاعلى از حضرت صادق عليه السّلام در آيه:خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ‏امربمعروف‏كن يعنى بولايت.بخش امامت ( ترجمه جلد 23 تا 27بحار الأنوار)      

ألا و إنّ رأس الأمر بالمعروف [و النهي عن المنكر] أن تنتهوا إلى قولي، و تبلّغوه من لم يحضر، و تأمروه بقبوله، و تنهوه عن مخالفته، فإنّه أمر من اللّه عزّ و جلّ و منّي، و لا أمربمعروف‏و لا نهي عن منكر إلّا مع إمام معصوم.

عوالم العلوم و المعارف والأحوال-الإمام علي بن أبي طالب عليه السلام ، حديث‏الغدير ص191 )

-الْبِحَارُ، عَنْ أَعْلَامِ الدِّينِ لِلدَّيْلَمِيِّ عَنِ ابْنِ وَدْعَانَ فِي أَرْبَعِينِهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص:رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً تَكَلَّمَ فَغَنِمَ أَوْ سَكَتَ فَسَلِمَ إِنَّ

اللِّسَانَ أَمْلَكُ شَيْ‏ءٍ لِلْإِنْسَانِ أَلَا وَ إِنَّ كَلَامَ الْعَبْدِ كُلَّهُ عَلَيْهِ إِلَّا ذِكْرَ اللَّهِ تَعَالَى أَوْ أَمْرٌبِمَعْرُوفٍ‏أَوْ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ إِصْلَاحٌ بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ لَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ يَا

رَسُولَ اللَّهِ أَ نُؤَاخَذُ بِمَا نَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ وَ هَلْ تَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي النَّارِ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ فَمَنْ أَرَادَ السَّلَامَةَ فَلْيَحْفَظْ مَا جَرَى بِهِ لِسَانُهُ الْخَبَرَ.

(مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ،ج‏9 ، ص 32)

 

لبخند تو بر روى برادرت صدقه است امربمعروف‏و نهى از منكر كردنت صدقه است و رهنمائى كسى كه راه را گم كرده صدقه است و دور كردن سنگ و خار و استخوان از راه صدقه است.(نهج الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلى الله عليه و آله) ص  378 )  

نوشته شده توسط استاد سرکار خانم محرمی