کد مطلب: 16970 تعداد بازدید: ۲۴۲

1394/09/10 جلسه دهم

سه شنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۴

 

عبرت هاي ماجراي خوارج:

 

-        جاهلان مقدس نما خطرناك تر از معاويه اند. زيرا ظاهر عملش درست است.

-        وجود جاهلان مانع از فعاليت واقعي است. جاهلان ظاهر دين را شناخته اند و مصلح اگر عملي مانع آن ها مي شوند.

-        لزوم تفسير عالمانه قرآن، از هر گونه تفسير عوامانه بايد جلوگيري كرد. مثل منافقان كه تنها به قرآن و حديث بسنده مي كنند و كاري به

فلسفه و منطق ندارند.

-        ملاك شناخت حق و باطل است نه افراد.

-        راهكار اين كه رفع جهالت كنيم در جامعه در جهل و نفاق/ تربيت جامعه ديني.

 

وضعيت ما:

-        چگونگي برخورد با امور مستحدثه

-        توقف در ظواهر و عمق گريزي

-        احترام به چه كسي مي گذاريم (خشكه مقدس يا مصلح1

 

كتاب سيري در سيره ائمه اطهار:

مقدمات:

 

وظيفه مشترك ائمه، هدايت مردم (اصلي) + حفظ دين. ابزار و لوازم موضوعيت ندارد.

ابزار امامان خلق و خوي آن ها نيست. بلكه اقتضاي زمانه و دوران آن هاست.

روند سيره ائمه: االف- از امير المومنين (ع) تا شهادت امام حسين (ع)

 

ب- شهادت امام حسين (ع) تا غيبت امام زمان

 

تلاش هاي حداكثري: امكان حداكثري –امكان غير حداكثري

رويكرد مردم در قبال امام:

-        امام را بشناسد و بيعت كند.

-        امام را نمي شناسد و بيعت نمي كند. الف- امام يار دارد (حكومت)

-        ب- امام يار ندارد (امكان همكاري با حاكم غاصب  يا امكان همكاري نيست از نسب حاكم غاصب است)

 

صلح امام حسن (ع)

ضرورت بحث: اصلاح ضد افساد است اما در اينجا صلح به معناي مقابل فساد نيست.

صلح مقابل جنگ است.

پس ابتدا جهاد را مي شناسيم.

جهاد شامل اقسام:

- ابتدايي

- دفاعي

- دفاع از مال و جان و ناموس و غيره

- قتال اهل بغي (كساني كه هيچ وقت حاضر به مصالحه نيستند)

برای امر به معروف و نهی از منکر است

شرایط صلح: (فاقد مدت معین- صلح مایه مصلحت مؤمنین را تضمین کند)

 

صلح امام حسن (ع):

سابقه صلح و عدم درگیری:

 الف) پیامبر: - در زمان حضور در مکه

-        در بدو ورود به مدینه

-        صلح حدیبیه

 

ب) امام علی (ع): - اصل خلافت 25 سال

                              - جنگ صفین: حکمیت

تفاوت شرایط:

1-     (خلیفه/ معویه متعرض)   (یزید خلیفه/ امام حسین (ع) متعرض)

از آنجایی که امام حسن (ع) در جایگاه خلافت بود ممکن بود در جنگ با معاویه شکست بخورد. بنابراین با شکست امام حسن که ستون دین بود و پایه دین در دست ایشان بود نمی توانست بگذارد این اتفاق بیفتد و امام حسن نباید به عنوان خلیفه دین شکست می خورد. چون دین ضربه می خورد. اما امام حسین (ع) نه چون متعرض بود شهادتش ضربه ای به دین نمی زد.

2-     (پیچیدگی شرایط / معویه)         (عیان شدن ماهیت بنی امیه)

هنوز هم فاسد بودن معاویه برای همه عیان نشده. معاویه برای امام برگه ای خالی با امضای فرد فرستاد که هر چه تو بگویی من عمل می کنم. اگر امام مخالفت می کرد می گفتند امام حکومت و قدرت طلب است.

3-     (عدم بیعت خواص)      (بیعت خواص)

4-     (سرخوردگی مردم)        (آمادگی ظاهری اهل کوفه)

زیرا مردم زمان امام حسن (ع) بعضی به خاطر بغض معاویه با امام حسن یار شده بودند. گروهی هم فرصت طلب بودند که به چیزی برسند و گروهی عموم مردم بودند و گروهی دیگر متعصب قبیله ای که رئیس قبیله گفته باید بروید رفتند و گروهی دیگر چون حضرت علی را یاری نکرده بودند عذاب وجدان داشتند.

5-     (شرایط امر به معروف و نهی از منکر نبود) : تأثیر منفی (-) و احتمال مفسده (+)

شرایط بود: تآثیر (+)   و عدم مفسده (-)

 معاویه فاسق علنی نبود اما در زمان امام حسین (ع) این گونه نبود. فسق علنی و حضرت با دلیل برای دیگران ثابت می کردند.