کد مطلب: 24481 تعداد بازدید: ۴۷

کلام امیرعلیه السلام : خطبه 74

چهارشنبه ۵ ارديبهشت ۱۳۹۷

خصائص امام علی علیه السلام:
لقد علمتم انی احق الناس بها من غیری؛ و والله لاسلمن ما سلمت امور المسلمین؛ و لم یکن فیها جور الا علی خاصة، التماسا لاجر ذلک و فضله،و زهدا فیما تنافستموه من زخرفه زبرجه.


ویژگی¬های امام علی علیه السلام:
همانا می¬دانید که سزاوارتر از دیگران به خلافت من هستم. سوگند به خدا! به آنچه انجام داده¬اید گردن می¬نهم، تا هنگامی که اوضاع مسلمین روبراه باشد، و از هم نپاشد، و جز من به دیگری ستم نشود، و پاداش این گذشت و سکوت و فضیلت را از خدا انتظار دارم، و از آن همه زر و زیوری که به دنبال آن حرکت می¬کنید، پرهیز می¬کنم.
این خطبه را در ذی الحجه سال 23 هجری، پس از قتل عمر، در روز شورا آن هنگام که مردم به ناحق، برای بیعت کردن با عثمان جمع شدند فرمودند.


در این خطبه سه نکته موجود است:

1ـ هر کسی باید جایگاه و موقعیت خود را در جامعه بشناسد، با علم و آگاهی و تحلیل نسبت به سازو کارهای اشخاص مؤثر در جامعه، روند سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اخلاقی و اقتصادی که در بین عموم مردم رشد کرده است به عکس العمل¬های خود جهت دهد. امام  می¬داند که بهترین گزینه برای خلافت است و این مورد را هم ابراز می¬دارد؛ آنچه مشهور بین متدینین در جامعه¬ی ما هست، شخص به عنوان تواضع و یا دوری از تکبر و خودنمایی، هیچگاه خود را به عنوان متخصص معرفی نمی¬کند، چه بسا افرادی در جامعه هستند که به این نوع معرفی¬ها تهمت ریاست طلبی می¬زنند!!! اما امیر المؤمنین  این آموزش را می¬دهند که هر کسی، خود را بشناسد و جایگاه خود را تشخیص دهد ، باید آن را اعلام کند و هر اقدامی که برای او میسر است و باعث رشد جامعه می¬شود را انجام دهد؛ اما آیا این اعلام و تلاش به ثمر می¬نشیند؟ در مورد امام  این¬طور نبوده است زیرا می-فرماید: به آنچه انجام داده¬اید در عین این که به من ستم می¬شود گردن می¬نهم تا اوضاع مسلمین روبراه باشد و از هم نپاشد و جز من به دیگری ستم نشود!!! الله الله از درد دل مولی!!!
نکته¬ی دیگری که فهمیده می¬شود: برای حفظ نظام مسلمین و از بین نرفتن وحدت و پاشیده نشدن مسلمانان، امام ستم را به خود می¬پذیرند، سکوت می¬ورزند و صبر را بر خود هموار می¬دارند! پس معلوم می¬شود بعضی اوقات باید برای امر مهم حفظ وحدت و حفظ نظام صبوری کرد.


نکته¬ی دیگری که از مولای موحدین  فهمیده می¬شود، این است که سکوت و صبر بر اثر تقوای الهی به دست می-آید، معامله¬ای است که با خدا کرده می¬شود و اجر آن ا را از خدا انتظار می¬برند! یعنی همیشه در دنیا نتیجه¬ی کارها معلوم نمی¬شود و نمی¬بایست انتظار داشت که دیگران بفهمند که تو تنها گزینه¬ی درست هستی! یا ممکن است آنطور که درست است با شما رفتار نکنند! پس تنها چیزی که به انسان قدرت صبوری می¬دهد چشم امید به عنایت خداوند است.


نکته¬ی دیگر این که آنچه باعث می¬شود بتوان در مورد ظلم صبوری کرد، پرهیز و دوری کردن از دنیاداری¬های مرسوم در جامعه است؛ تا هوی و هوس کنترل نشود، صبوری در مقابل ظلم برای مصلحت اسلام و حفظ وحدت که نفع شخصی در آن نیست امکان ندارد.


درست عمل کردن نیاز به توفیق الهی دارد و توفیق پیدا کردن به واسطه¬ی ترک محرمات و انجام واجبات و صبوری کردن در مقابل ناملایمات است بخاطر حفظ اسلام و تثبیت وحدت.